บทที่ 37 เธอคือความสุข

พรพระพายตื่นขึ้นมาในเวลาเกือบเที่ยงวัน เธอรู้สึกปวดเมื่อยไปทั้งตัว โดยเฉพาะตรงดอกไม้งามกลางกายที่ปวดหนึบจนแทบไม่อยากจะขยับตัว เมื่อเธอได้ยินเหมือนกำลังมีคนเปิดประตูเข้ามา เธอจึงปิดเปลือกตาลงทันที

"ตื่นได้แล้วครับคนเก่ง จะเที่ยงแล้วนะ" แทนไทเดินเข้ามาแล้วหย่อนสะโพกลงนั่งบนเตียงข้างๆ พรพระพาย มาเฟียห...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ